Obliczenia Kołosa energii dysocjacji cząsteczki wodoru były pierwszym przypadkiem w historii, gdy modelowanie metodami chemii kwantowej przyniosło wyniki w dużym stopniu spośród większym natężeniem dokładne niż doświadczenia spektroskopowe. od chwili 1958 roku Kołos, we współpracy najpierw spośród Clemensem Roothaanem spośród University of Chicago, później spośród Lutosławem Wolniewiczem spośród UMK w Toruniu obliczył rząd poprawek do energii cząsteczki wodoru. Zajmował się najpierw energią korelacji elektronowej dzięki jawnie skorelowanych baz funkcyjnych pomysłu swojego i L. Wolniewicza w toku przybliżenia Borna-Oppenheimera, zaś odtąd adiabatycznymi, nieadiabatycznymi i relatywistycznymi poprawkami do tej energii. w wyniku Gerhard Herzberg kilkakrotnie powtarzał swoje pomiary, iżby podejść do dokładności uzyskanej przez Kołosa i Wolniewicza. Obliczenia o podobnej jakości wykonał Kołos także dla stanów wzbudzonych cząsteczki wodoru.